Historia Jastrzębia Zdroju


powrót »
Perła śląskich uzdrowisk
Dwudziestolecie międzywojenne było najlepszym okresem w historii jastrzębskiego Zdroju. Po odbudowaniu zdewastowanych w czasie I wojny i powstań urządzeń i budynków uzdrowiskowych, zarząd kurortu inwestował w jego rozwój. Dzięki staraniom właścicieli Jastrzębia zbudowano urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne oraz oświetlono i wyasfaltowano główną ulicę uzdrowiska. Uzdrowisko miało nawet swoją własną elektrownię. Jastrzębie Zdrój stawało się coraz bardziej cenionym kurortem. Na początku lat 30. uzdrowisko zarządzane przez braci Witczaków odwiedziło więcej kuracjuszy, niź którykolwiek z innych śląskich kurortów. Dzięki znakomitym wynikom w leczeniu i wielu atrakcjom dla kuracjuszy, Jastrzębie Zdrój zyskało określenie "Perły śląskich uzdrowisk". Popularne uzdrowisko przynosiło jego właścicielom pokażne zyski, o czym świadczyły wille Mikołaja (dwór w Jastrzębiu Dolnym) i Józefa Witczaków (dzisiejsza Państwowa Szkoła Muzyczna).


Pacjenci przyjeźdźający do jastrzębskich wód na kuracje solankowe, mogli po zabiegach odpoczywać w Parku Zdrojowym słuchając koncertów orkiestry zdrojowej, która grywała dwa razy dziennie w muszli koncertowej. W Domu Zdrojowym (Kasynie) działał klub towarzyski, czytelnia gazet i czasopism wraz z biblioteką oraz pokój brydźowy. Dla gości codziennie organizowano teź dancingi. Wśród rozrywek sportowych największym powodzeniem cieszyły się sporty konne. Tor jeżdziecki znajdował się obok Willi "Europejskiej". Popularne były teź kajaki i tenis ziemny, a działający w uzdrowisku Klub Tenisowy corocznie organizował zawody o mistrzostwo Jastrzębia Zdroju.


Od 1937 roku działał takźe klub szermierczy, a rok póżniej otwarto pierwszy w regionie odkryty basen (fot. 1), licznie odwiedzany przez przyjezdnych i jastrzębian. Basen posiadał wieźę do skoków do wody i mały brodzik dla dzieci, otoczony był duźą piaszczystą plaźą. Oprócz tego kuracjusze chętnie korzystali ze spacerów po Parku Zdrojowym urządzonym przez źonę Mikołaja Witczaka, Jarmiłę. Do parku sprowadzono ponad 50 gatunków drzew i krzewów, z czego wiele nie występujących w Polsce. Trasa dłuźszych spacerów prowadziła do drewnianych kościółków w Ruptawie i Moszczenicy (fot. 4). Dla gości urządzano takźe wycieczki poza Jastrzębie: do rybnickiego i katowickiego zagłębia przemysłowego oraz w Beskid Śląski i do Czechosłowacji.


W dalszym ciągu otwierano nowe pensjonaty i zakłady przyrodolecznicze, m. in. Łazienki III (fot. 3), "Masnówkę", Zakład Dziecięcy "Katowiczanka"(fot. 2), Sanatorium "Hutnik". W przededniu wybuchu II wojny światowej w Jastrzębiu Zdroju czynne były 54 obiekty uzdrowiskowe, a liczba odwiedzających Zdrój sięgnęła 6 tysięcy kuracjuszy rocznie. Dzięki połączeniom kolejowym z Katowicami, Krakowem, Łodzią, Poznaniem, Cieszynem, Pragą i Wiedniem, do Jastrzębia przybywało wielu obcokrajowców: Czechów, Austriaków, Niemców, Francuzów, a nawet Amerykanów.



Dalsza część dziejów uzdrowiska w kolejnym odcinku z cyklu "Historia Jastrzębia Zdroju".


Archiwalne zdjęcia Zdroju z lat międzywojennych znaleziono w Internecie, zdjęcia współczesne zostały wykonane przez autora.



Tomasz Sikora - Towarzystwo Miłośników Ziemi Jastrzębskiej
powrót »